Logopedia

„KĄCIK LOGOPEDYCZNY” dla dzieci i rodziców 

„Kącik logopedyczny” przeznaczony jest dla dzieci i rodziców, który ma na celu wsparcie rozwoju mowy naszych przedszkolaków poprzez propozycje ćwiczeń, które mogą wykonywać z rodzicami w domu.

Mowa, jako akt w procesie porozumiewania się odgrywa ważną rolę w życiu każdego człowieka. Prawidłowe kształtowanie się i rozwój mowy dziecka stanowi podstawę  rozwoju jego osobowości. Dzięki rozumieniu mowy poznaje ono otaczający świat, a dzięki umiejętności mówienia potrafi wyrazić swoje spostrzeżenia, pragnienia, uczucia, przeżycia.

Materiały będą ukazywać się raz w miesiącu.

Terapię logopedyczną prowadzi: Izabela Łęcka- Wojtasiak

Kontakt z logopedą: i.lecka-wojtasiak@przedszkoleradzanowo.pl

Pamiętajmy, że na sukces terapii logopedycznej pracuje nie tylko logopeda, ale także rodzina i najbliższe otoczenie dziecka.

Wrzesień 

TEMAT: ĆWICZENIA ORTOFONICZNE „PODWÓRKOWA AWANTURA”

CELE ZAJĘĆ:
Cele ogólne:

• usprawnianie narządów mowy i utrwalanie prawidłowej artykulacji;
• synteza słuchowa wyrazów wypowiadanych sylabami.

Cele szczegółowe: 

• potrafi dokładnie powtarzać wybrane głoski.

PRZEBIEG ZAJĘĆ:

1.Słuchanie wiersza „Podwórkowa awantura” (wiersz T. Fiutowskiej)
Kura gdacze, kaczka kwacze-
goni kurę mokrą raczej.

Gęś też syczy, kogut pieje.
Gwałtu! Rety! Co się dzieje?
Ryczy krowa, świnia kwiczy, –
a indyk się rozindyczył.

Kot mysz goni, głośno miauczy. – Dość awantur! Już wystarczy!
Tak pies Burek głośno szczeka… –
i już słychać go z daleka

Koza meczy: bo ta koza groźna była.
mee, mee, mee…
Czego psisko mądrzy się?
Dla ochłody – wiadro wody
poleją na głowy, brody!

Wyszły z mody awantury!
A sio gęsi, a sio, kury!
Powiedziała, co wiedziała,
białą brodą pokiwała,
pochyliła nisko rogi,
Cisza! Spokój! Zejść mi z drogi!

Awantura się skończyła,
bo ta koza groźna była.

2. Rozmowa na temat treści wiersza: Jakie zwierzęta występowały w wierszu? Jakie odgłosy wydawały zwierzęta? (kilkakrotnie powtarzamy odgłosy zwierząt).

3. Synteza słuchowa wyrazów wypowiadanych sylabami,
świ – nia
ku – ra
ko-za
ko – gut
ba-ran
Naśladowanie sposobu poruszania się nazwanych zwierząt.

4. „Gąski na spacerze” – w zabawie biorą udział dzieci. Jedno z nich jest pieskiem. Zabawę powtarzamy kilkakrotnie, zmieniając rolę pieska.

Gąski bardzo lubią spacery, dlatego chętnie wyruszają na wędrówki. Pewnego razu gąski
wybrały się w świat. Szły sobie gęsiego, jedna za drugą i wesoło gęgały „gęgu, gęgu,
gęgu”. Nagle do gąsek podbiegł piesek i zaczął szczekać hau, hau, hau. Gąskom nie
podobało się to szczekanie pieska i zaczęły groźnie syczeć:
sssss………ssssss……….ssssss. Piesek przestraszył się syczących gęsi i uciekł. 

Październik

TEMAT: „LOGORYTMIKA”.

CELE ZAJĘĆ:
Cele ogólne:

• kształcenie sprawności słuchowej i ruchowej,
• kształtowanie koordynacji ruchowej, ruchowo- wzrokowej, ruchowo- słuchowej oraz wrażliwości percepcyjnej.

Cele szczegółowe: 

• rozwija koordynację ruchową oraz ruchowo- słuchową,
• doskonali umiejętność reagowania ruchem na rytm, tempo i wysokość dźwięków,
• różnicuje dźwięki wysokie i niskie oraz szybko i wolno wykonywane rytmy,
• ćwiczy koncentrację uwagi i pamięć słuchową,
• rozwija poczucie rytmu i umiejętność jego odtwarzania,
• usprawnia narządy mowy poprzez ćwiczenia policzków,
• doskonali prawidłowy tor oddechowy i wydłuża fazę wydechową,
• ćwiczy kontrolowanie siły i długości wydechu,
• rozwija sprawność motoryczną poprzez marsz, bieg i skoki,
• doskonali orientację w schemacie własnego ciała,
• ćwiczy regulowanie napięcia mięśniowego poprzez napinanie i rozluźnianie ciała,
• rozwija umiejętność naśladowania ruchów i dźwięków,
• rozwija wyobraźnię ruchową poprzez wcielanie się w pojazdy,
• kształtuje umiejętność naśladowania i powtarzania prostych rytmów,
• rozwija umiejętność rozumienia i odpowiadania na pytania dotyczące wysłuchanego tekstu,
• wzbogaca słownictwo związane z jesienią, ruchem i pojazdami,
• doskonali umiejętność łączenia słowa, ruchu i rytmu,
• czerpie radość ze wspólnej aktywności ruchowej i muzycznej.

PRZEBIEG ZAJĘĆ:

Praca z tekstem wierszyka T. Śliwiaka – „Idzie Jesień”.
Rodzic czyta tekst utworu, a następnie rozmawia z dziecku n.t. wiersza:
• kto idzie pod parasolem ? (jesień)
• jaki kolor parasola miała ? (złocisty)
• którędy szła jesień ? (szła łąką, polem)
• którędy mogła jeszcze iść ? (lasem, parkiem)
• co dzieje się , kiedy jesień zamknie parasol ? (świeci słońce)
• co dzieje się, kiedy jesień otworzy parasol ? (pada deszcz)

„Idzie jesień” T. Śliwiak
Idzie łąką, idzie polem
Pod złocistym parasolem.
Gdy go zamknie- słońce świeci.
Gdy otworzy- pada deszcz.
Kto to taki? Czy już wiecie?
Tak! To właśnie jesień jest!

Ćwiczenia policzków:
Mają na celu usprawnienie ich funkcjonowania.
• Nadymanie policzków – „ gruby miś”.
• Wciąganie policzków – „ chudy zajączek”
• Nabieranie powietrza w usta i zatrzymanie w jamie ustnej, krążenie tym powietrzem, powolne
wypuszczanie powietrza.
• Naprzemiennie „ gruby miś” – „ chudy zajączek”.
• Nabieranie powietrza w usta, przesuwanie powietrza z jednego policzka do drugiego na
zmianę.

Ćwiczenia oddechowe:
Celem ćwiczeń oddechowych jest: wyrobienie oddechu przeponowego, wydłużenie fazy
wydechowej, zróżnicowanie fazy wdechowej i wydechowej, dostosowanie długości wydechu
do czasu trwania wypowiedzi, ekonomiczne gospodarowanie powietrzem
• Nabieranie powietrza nosem, wypuszczanie ustami.
• Dmuchanie na kolorowe skrawki papieru w plastikowej butelce przy użyciu słomki do
napojów plastikowa mała butelka z kolorowymi skrawkami papieru oraz słomką dla dziecka) .
• Zabawa z piórkiem. Dmuchanie na piórko poruszając się po pokoju.

Ćwiczenia ruchowe:
a) Ćwiczenia usprawniające motorykę
Dziecko poruszają się zgodnie z rytmem melodii: marsz – maszerują jak żołnierze, bieg – biegną
drobnymi krokami na palcach jak wiewiórki, skoki obunóż – skaczą jak zające.
b) Ćwiczenie regulujące napięcie mięśniowe
Dziecko poruszają się jak roboty (muzyka elektroniczna), potem jak szmaciane lalki miękko
uginając nogi, ręce, tułów (muzyka wolna, spokojna).

Ćwiczenia słuchowo – ruchowe:
a) Ćwiczenia różnicowania tempa.
Dziecko po rozpoznaniu melodii poruszają się wolno – kołysanie na boki lub szybko – bieg.
b) Ćwiczenia różnicowania wysokości dźwięku.
Przy dźwiękach wysokich dziecko unosi ręce nad głowę i klaszczą, przy dźwiękach niskich
uderzają dłońmi o podłogę.
c) Zabawa w echo.
Rodzic wystukuje rytm, a dziecko powtarza.

 Ćwiczenia słowno-rytmiczne:
Zabawa „Pojazdy”. Dziecko porusza się, naśladując ruchem różne pojazdy, wydając
jednocześnie charakterystyczny dla nich dźwięk.