Logopedia

„KĄCIK LOGOPEDYCZNY” dla dzieci i rodziców 

„Kącik logopedyczny” przeznaczony jest dla dzieci i rodziców, który ma na celu wsparcie rozwoju mowy naszych przedszkolaków poprzez propozycje ćwiczeń, które mogą wykonywać z rodzicami w domu.

Mowa, jako akt w procesie porozumiewania się odgrywa ważną rolę w życiu każdego człowieka. Prawidłowe kształtowanie się i rozwój mowy dziecka stanowi podstawę  rozwoju jego osobowości. Dzięki rozumieniu mowy poznaje ono otaczający świat, a dzięki umiejętności mówienia potrafi wyrazić swoje spostrzeżenia, pragnienia, uczucia, przeżycia.

Materiały będą ukazywać się raz w miesiącu.

Terapię logopedyczną prowadzi: Izabela Łęcka- Wojtasiak

Kontakt z logopedą: i.lecka-wojtasiak@przedszkoleradzanowo.pl

Pamiętajmy, że na sukces terapii logopedycznej pracuje nie tylko logopeda, ale także rodzina i najbliższe otoczenie dziecka.

Wrzesień 

TEMAT: ĆWICZENIA ORTOFONICZNE „PODWÓRKOWA AWANTURA”

CELE ZAJĘĆ:
Cele ogólne:

• usprawnianie narządów mowy i utrwalanie prawidłowej artykulacji;
• synteza słuchowa wyrazów wypowiadanych sylabami.

Cele szczegółowe: 

• potrafi dokładnie powtarzać wybrane głoski.

PRZEBIEG ZAJĘĆ:

1.Słuchanie wiersza „Podwórkowa awantura” (wiersz T. Fiutowskiej)
Kura gdacze, kaczka kwacze-
goni kurę mokrą raczej.

Gęś też syczy, kogut pieje.
Gwałtu! Rety! Co się dzieje?
Ryczy krowa, świnia kwiczy, –
a indyk się rozindyczył.

Kot mysz goni, głośno miauczy. – Dość awantur! Już wystarczy!
Tak pies Burek głośno szczeka… –
i już słychać go z daleka

Koza meczy: bo ta koza groźna była.
mee, mee, mee…
Czego psisko mądrzy się?
Dla ochłody – wiadro wody
poleją na głowy, brody!

Wyszły z mody awantury!
A sio gęsi, a sio, kury!
Powiedziała, co wiedziała,
białą brodą pokiwała,
pochyliła nisko rogi,
Cisza! Spokój! Zejść mi z drogi!

Awantura się skończyła,
bo ta koza groźna była.

2. Rozmowa na temat treści wiersza: Jakie zwierzęta występowały w wierszu? Jakie odgłosy wydawały zwierzęta? (kilkakrotnie powtarzamy odgłosy zwierząt).

3. Synteza słuchowa wyrazów wypowiadanych sylabami,
świ – nia
ku – ra
ko-za
ko – gut
ba-ran
Naśladowanie sposobu poruszania się nazwanych zwierząt.

4. „Gąski na spacerze” – w zabawie biorą udział dzieci. Jedno z nich jest pieskiem. Zabawę powtarzamy kilkakrotnie, zmieniając rolę pieska.

Gąski bardzo lubią spacery, dlatego chętnie wyruszają na wędrówki. Pewnego razu gąski
wybrały się w świat. Szły sobie gęsiego, jedna za drugą i wesoło gęgały „gęgu, gęgu,
gęgu”. Nagle do gąsek podbiegł piesek i zaczął szczekać hau, hau, hau. Gąskom nie
podobało się to szczekanie pieska i zaczęły groźnie syczeć:
sssss………ssssss……….ssssss. Piesek przestraszył się syczących gęsi i uciekł.